Een groeiend aantal vooraanstaande wetenschappers, uit een breed scala aan wetenschappelijke disciplines van over de hele wereld, roept regeringen op om van ecocide een misdaad te maken die onder de jurisdictie van het Internationaal Strafhof (ICC) valt - om te zorgen voor een toekomst waarin we in harmonie met de natuur leven.

Algemeen wordt erkend dat de mensheid op een kruispunt staat.
Er zijn duidelijke wetenschappelijke aanwijzingen dat de uitstoot van broeikasgassen en de vernietiging van ecosystemen, in het huidige tempo, catastrofale gevolgen zullen hebben voor ons gemeenschappelijk milieu. Naast politieke, diplomatieke en economische initiatieven speelt ook het internationaal recht een rol bij het veranderen van onze relatie met de natuur, waarbij die relatie van een schadelijke naar een harmonieuze relatie wordt omgevormd.

De tekortkomingen van het huidige mondiale milieubeleid worden algemeen erkend. Er bestaan nationale en internationale wetten die moeten bijdragen aan de bescherming van de natuurlijke systemen waarvan ons welzijn afhangt, maar het is duidelijk dat deze wetten ontoereikend zijn en dat er meer nodig is.
Door ecocide op te nemen in hetStatuut van Rome¹ zou er een nieuw misdrijf aan het internationaal strafrecht worden toegevoegd, wat zou kunnen bijdragen aan een bewustzijnsverandering ten gunste van een nieuwe koers: een koers die de bescherming van het milieu versterkt en een meer op samenwerking gericht en effectief juridisch kader ondersteunt voor onze gemeenschappelijke toekomst op deze planeet die we delen.
Het biedt een nieuw en praktisch juridisch instrument, dat is ontwikkeld door een team van internationaal erkende juridische deskundigen².
Wetenschappelijke kennis vormt een stevige basis voor dit wetsvoorstel, en daarom kan de wetenschappelijke gemeenschap onze collega’s uit de juridische beroepen bij dit streven ondersteunen.
Wij, de ondergetekende wetenschappers, roepen regeringen op om internationaal samen te werken om ecocide tot een misdrijf te maken dat onder de bevoegdheid van het Internationaal Strafhof in Den Haag valt.
##INLINE0##Het Statuut van Rome is het oprichtingsdocument van het Internationaal Strafhof
##INLINE2##Zie voor meer informatie ‘Commentaar en kerntekst van het onafhankelijke deskundigenpanel’. Dit document vormt de bron van de juridische motivering voor het opnemen van ecocide in het Statuut van Rome. Zie de inleiding van het document.
De misdaad van ecocide vanuit het perspectief van de mensenrechten. Kate Mackintosh, uitvoerend directeur van het Promise Institute for Human Rights Law aan de UCLA, en Lisa Oldring. Het Asser Instituut.
Ecocidewetgeving voor het Akkoord van Parijs en ecocidewetgeving voor een economie binnen planetaire grenzen. Kristín Vala Ragnarsdóttir, hoogleraar aardwetenschappen aan de Universiteit van IJsland, en Jonas Roupé. Wellbeing Economy Alliance en het Schumacher Institute, in samenwerking met End Ecocide Sweden.
Tot de wetenschappers die hun steun hebben uitgesproken behoren:

Hoogleraar chemische meteorologie, Universiteit van Stockholm

Hoogleraar vervoersbeleid en vervoersplanning. Koninklijk Technologisch Instituut, Stockholm

Agro-ecologie, beheer van agro-ecosystemen, bestuivingsbiologie en natuurlijke bestrijding van plagen

Gewone hoogleraar ecologie aan de Universidad Rey Juan Carlos (Spanje)

Hoogleraar aan de afdeling Biologie van de Universiteit van La Serena in Chili en onderzoeker bij het Centrum voor Geavanceerde Studies in Ecologie en Biodiversiteit (CASEB) aan de Katholieke Universiteit van Chili

Hoogleraar Epidemiologie. Universiteit van York

Onderzoeker gespecialiseerd in holistische, geïntegreerde en duurzame landbouw- en voedselsystemen. Winnaar van de Right Livelihood Award

Hoofd klimaatrapportage en aanpassing bij het IJslandse meteorologisch instituut. Voormalig universitair docent aan de Universiteit van IJsland

Promovendus in de experimentele natuurkunde aan Harvard, voormalig medevoorzitter van het International Resource Panel van het Milieuprogramma van de Verenigde Naties (UNEP-IRP) en voormalig voorzitter van de Club van Rome

Hoogleraar Energie en Klimaatverandering, Universiteit van Manchester

Hoogleraar Aardwetenschappen aan de Universiteit van IJsland. Lid van de Academia Europaea sinds 2012, lid van de denktanks op het gebied van duurzaamheid, de Balaton-groep en de Club van Rome

Bekroonde geneticus, presentator, wereldleider op het gebied van duurzame ecologie en medeoprichter van de David Suzuki Foundation

Doctor in de biologische wetenschappen aan de Universidad Complutense de Madrid. Onderzoeksprofessor bij het CSIC

